طراحی سایت
تاريخ انتشار: 22 شهريور 1399 - 08:05
پیگیری انجمن دیده‌بان زیست‌بوم در روستای راهدار+عکس

داد خبر؛ گرفتن حق برخورداری روستا از عرصه منابع طبیعی در حوزه روستا در حومه شرقی و کوهستانی به گونه ای که حتی آبریز کوه گیسکان به روستای راهدار هم از این روستا گرفته شده است.

مواد آلاینده بصورت خطرناکی روستا را احاطه کرده‌است

داد خبر ـ داریوش محبی: انجمن دیده بان زیست در حوزه محیط زیست و منابع طبیعی در گستره جغرافیایی استان بوشهر به ویژه شهرستان دشتستان فعالیت دارد و دوستداران طبیعت و محیط زیست را گرد هم آورده و در فرهنگ‌سازی و سواد محیط زیستی به جوامع محلی پویا و کوشاست. همچنین مخاطرات محیط زیستی و چالش‌های گریبانگیر حوزه محیط زیست و منابع طبیعی را پیگیری و در اندازه توان در برچیده شدن مشکلات حوزه فعالیت خود، می کوشد.

 

در همین راستا و در پی درخواست جناب محسن اسفندیاری (از اهالی بزرگوار روستای راهدار و عضو انجمن که در نگهداشت گونه های جانوری و گیاهی منطقه از پیشتازان هستند) مبنی بر اینکه کارخانه های سیمان و گچ و معادن و سنگ شکن های پیرامون روستای راهدار دهه هاست در بدترین شرایط آلایندگی فعالیت می‌کنند و مشکلات فراوانی را برای روستا پدید آورده اند، دو نفر از اعضای انجمن با جناب اسفندیاری و دهیار محترم و اعضای محترم شورای اسلامی روستای راهدار در تاریخ ۹۹٫۶٫۱۲ به اداره منابع طبیعی و آبخیزداری، اداره حفاظت محیط زیست و اداره منابع آب شهرستان دشتستان مراجعه و خواستار رسیدگی شدند.

 

در پی پیگیری این موضوع، در تاریخ ۹۹٫۶٫۲۰ شش نفر از اعضای انجمن به همراه جناب اسفندیاری و دهیار و اعضای شورای اسلامی روستای راهدار از وضعیت فعالیت کارخانه ها و معادن پیرامون روستا بازدید میدانی انجام شد.

 

مشکلات موجود به شرح زیر است:

۱- کارخانه های سیمان، گچ و معادن سنگ شکن پیرامون روستا به شکل جدی و خطرناک آلاینده هستند.

 

۲- گستره فعالیت سنگ شکن ها در جایی تا ۳۰۰ متری روستا هم رسیده و برداشت ها و تخریب ها در حجم بسیار زیاد هم از نظر طول و عرض و هم ارتفاع صورت گرفته است.

 

۳- پوشش گیاهی و درختی و جانوری منطقه به شدت آسیب دیده و رها شده است و کارخانه‌ها و سنگ شکن‌ها تعهدات محیط زیستی خود را انجام نداده‌اند.

 

۴- معادن در صدد درازدستی‌های جدید به عرصه منابع طبیعی برآمده‌اند و با راهسازی و تخریب پوشش درختی در پی راه اندازی معادن بیشتر هستند.

 

۵- تغییر مالکیت حومه غربی روستا از روستای راهدار به شهر برازجان و محروم شدن روستا از حق برخورداری از عوارض آلایندگی و مسئولیت‌های اجتماعی صنایع و معادن.

 

۶- گرفتن حق برخورداری روستا از عرصه منابع طبیعی در حوزه روستا در حومه شرقی و کوهستانی به گونه ای که حتی آبریز کوه گیسکان به روستای راهدار هم از این روستا گرفته شده است.

 این بازدید از ساعت ۱۸ تا ۲۰ ادامه داشت و پس از آن در محل دهیاری و شورای اسلامی روستای راهدار تا ساعت ۲۱٫۳۰ نشست و گفتگو ادامه و انجمن دیده‌بان زیست‌بوم اعلام کرد در ایجاد کمربند سبز، برنامه‌های فرهنگی، آگاهی بخشی و برگزاری کارگاه های آموزشی در سطح روستای راهدار با دهیاری و شورای اسلامی روستا همکاری همه جانبه خواهد داشت و موارد زیر به عنوان خواسته‌های به حق و قانونی و پایمال شده روستای راهدار مطرح و خواستار رسیدگی مسئولان و تحقق خواسته های قانونی روستا به شرح زیر شدند:

 

۱- بازگشت محدوده جغرافیایی روستای راهدار از تعیین حومه قانونی و مراتع کوهستانی روستا طبق اسناد موجود تا حق برخورداری روستا از مالکیت و بهره مالکانه خود و حق دادخواهی و حق ستانی از صنایع به روستای راهدار بازگردد.

 

۲- صنایع پیرامونی روستا نسبت به مسئولیت های اجتماعی و پیوست سلامت و بهداشت بطور جدی ورود و نسبت به وظایف و تعهدات خود بر حسب نص صریح قانون اقدام نمایند.

 

۳- صنایع پیرامونی نسبت به تعهدات محیط زیستی که مکلف و متعهد به انجام آن هستند مانند درختکاری و احیای پوشش گیاهی و درختی مناطق تخریب شده هر چه زودتر اقدام شود.

 

۴- جلوگیری از راه اندازی معادن جدید که اکنون در حال ایجاد راه دسترسی به معادن هستند و بزودی دیگر جاهای منطقه را تخریب خواهند کرد. ( اصل پنجاهم قانون اساسی: در جمهوری اسلامی، حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسل‌های بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند، وظيفه عمومی تلقی می گردد. از اين رو فعاليت‌های اقتصادی و غير آن که با آلودگی محيط زيست يا تخريب غير قابل جبران آن ملازمه پيدا کند ممنوع است.)

 

۵- ایجاد کمربند سبز و ساخت پارک برای روستا که از وظایف صنایع در حوزه مسئولیت های اجتماعی است.

 

۶- آسفالته کردن راههای دسترسی خاکی به معادن چرا که بخش زیادی از آلایندگی ها و گرد و غبارهای دایمی حاصل از راه اندازی صنایع، به همین دلیل است.

 

۷- ایجاد پل زیر گذر در ورودی روستا از اتوبان که سالانه شاهد جان باختن و مصدوم شدن اهالی شریف روستا هستیم.

 

۸- صنایع و معادن پیرامون روستا و آلایندگی های ناشی از فعالیت آن ها سبب از بین رفتن باغ ها و عرصه های کشاورزی و همچنین دامداری در روستا گشته و مهمترین منابع درآمدی روستا از بین رفته است و خواستار تحقق صد در صدی مسئولیت های اجتماعی صنایع و معادن در این حوزه و درصدی از درآمدشان حسب آنچه در قانون آمده برای کمک به اشتغال و توسعه پایدار روستا شود. (مطابق آیین نامه اجرایی قانون معادن،  ماده ۱۴ تبصره۶ : دولت مکلف است پانزده درصد(۱۵%) از حقوق دولتی وصولی را به اعتبارات همان استان اضافه نماید، به طوری که تمام اعتبار یاد شده جهت ایجاد زیرساخت و رفاه و توسعه شهرستان با اولویت بخشی که معدن در آن واقع شده، اختصاص یابد.)

 

(ماده ۱۷: ماده (۲۵) قانون به شرح زیر اصلاح می گردد:

 

ماده۲۵- چنانچه محدوده عملیات معدنی در منابع ملی و طبیعی واقع شده باشد، مطابق تبصره «۴» ماده (۳) قانون حفاظت و بهره‏برداری از جنگلها و مراتع مصوب سال ۱۳۴۶ و اصلاحات بعدی آن اقدام و به جای بهره مالکانه و حق الارض مندرج در تبصره یاد شده، به منظور جبران خسارت ناشی از اکتشاف یا بهره برداری مواد معدنی، هزینه های ناشی از اکتشاف یا بهره برداری مواد معدنی به ماخذ پانزده درصد(۱۵%) درآمد دولت ناشی از اکتشاف موضوع تبصره «۳» ماده (۶) این قانون و همچنین دوازده درصد (۱۲%) از کل حقوق دولتی موضوع ماده (۱۴) این قانون و تبصره های ذیل آن که توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت وصول می گردد و به حساب خزانه داری کل کشور که از طریق وزارت جهاد کشاورزی تعیین می شود واریز می گردد تا برحسب مورد و در طی عملیات معدنی نسبت به احیاء و بازسازی محل عملیات معدنی اقدام گردد.)

اینها موارد مهم خواسته های به حق اهالی روستای راهدار از مسئولان است که انصافاً خواسته های به حقی است. روستای راهدار در چنبره و محاصره ۴۴ کارخانه از سیمان و گچ و سنگ شکن قرار گرفته است و در وضعیت بسیار اسفناک آلاینده های این صنایع زندگی می کنند و دیگر توان تحمل این شرایط ندارند و اعضای شورا و دهیار از فشار مردم بر روی آنها برای همراهی در اعتصاب و تحصن درب کارخانه های سیمان و گچ و صنایع موجود تا تحقق خواسته شان گفتند و اینکه شورا و دهیاری دیگر توان کنترل مردم برای جلوگیری از تحصن و اعتصاب را ندارند. در بازدیدی که پس از نشست در روستا داشتیم و با برخی ساکنان روستا گفتگو کردیم به شدت ناراحت بودند و از شورا بخاطر اینکه از تجمعات و اعتصابات با ساکنان روستا همراهی نمی کنند و خواستار پیگیری از مسیر قانونی هستند گلایه و شکایت داشتند و شرایط سختی در روستا وجود دارد که شایسته است مسئولان شهرستانی و استانی که زمینه ساز این بی اعتمادی مردم روستا به خدمتگزاران شان در دهیاری و شورا شده اند، پس از دهه ها فعالیت این صنایع و خسارات و پیامدهای ناگوار محیط زیستی و تخریب منابع طبیعی در حجم گسترده ای که در این منطقه رخ داده، فریاد اهالی نجیب روستای راهدار را شنیده و به ندای حق ستانی شان لبیک گویند و لبخند رضایت و رنگ آرامش بر سیمای درد کشیده مردمان بزرگ این روستا بنشانند.

 

« توسعه اقتصادی صنایع معدنی باید با توجه به ظرفیت‌های معدنی و ظرفیت‌های منابع طبیعی از قبیل آب مورد نیاز، زیرساخت‌ها، نیازهای داخلی و خارجی و... جانمایی شود. رفع موانع توسعه فعالیت معدنکاری نظیر هزینه زیرساخت‌هایی همچون حمل‌ونقل، محاسبه هزینه‌های مصرف انرژی در تولید، توجه به مسائل زیست‌محیطی، توجه به نقش معدن در کاهش فقر و افزایش بهداشت و فرهنگ در آمایش سرزمین باید لحاظ شود.  در واقع آمایش سرزمین در فعالیت معدنکاری باید به گونه‌ای باشد که علاوه بر تولید ثروت، منجر به تعالی فرهنگی، آبادانی، بهداشت و موقعیت مکانی آن منطقه شود و مردم آن بخش با از دست دادن منابع معدنی، دارای سرمایه‌های معنوی بیشتر و بزرگ‌تری شوند تا به نوعی به اهداف بالاتر دست یابند نه اینکه فعالیت معدنکاری تنها بر مبنای تولید ثروت و با اتلاف انرژی، بدون ملاحظات زیست‌محیطی و... باشد. خانم دکتر لک، رییس سازمان زمین شناسی، سال ۹۶»

 

بخش هایی از متن پیام مقام معظم رهبری در مراسم گشایش نخستین همایش حقوق محیط زیست

 

« خداوند، جهان هستی و همه پدیده ها را زیبا، متقن و موزون آفریده و ما باید رابطه خود را با آنها تصحیح کنیم و با تصرفات نادرست خود آن را ویران و آلوده و جامعه را با بلا و مصیبت مواجه نسازیم.

در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، حفاظت از محیط زیست برای همه نسل‌ها وظیفه ای عمومی تلقی گردیده و هر گونه تخریب آن در فعالیت های اقتصادی ممنوع اعلام شده است.

شایسته است مسئولان محترم برای ارتقا سطح آگاهی و حساسیت عمومی در رابطه با محیط زیست تلاش و خلأ های قانونی را پر کنند و دستگاههای مسئول با دقت نسبت به اجرای قوانین مراقبت نمایند و با متخلفان بطور قاطع برخورد کنند و قوه قضاییه با ساز و کار مناسب به تخلفات زیست محیطی رسیدگی کنند.»

 

انجمن دیده بان زیست بوم پیشنهاد می دهد که اداره کل صمت استان بوشهر بسان وزارت نفت در جنوب استان و روستاهای اختر و تنبک و... در حومه کنگان عمل کند و کل روستا را خریداری و در انتقال روستا به شهر برازجان یا جای مناسب دیگری اقدام کند. 

 



































نظرات کاربران
هنوز نظري براي اين مطلب ارسال نشده.
ارسال نظر

نام:

ايميل:

وب سايت:

نظر شما:

جدیدترین اخبار