طراحی سایت
تاريخ انتشار: 22 ارديبهشت 1399 - 16:55
گزارش تصویری از تشییع استاد کمالی همراه با دلنوشته ای از اسفندیار فتحی

داد خبر؛ واژه ها یتیم شدند و زین پس کمالی را در شعرها، در سینه ی تمام مردم این دیار، در عشق قمرو، در جدال با غولک پیرو، در صدای آزادی و در جای جای خاطرات دشتستان بجوئیم.

کمالی واژه شد، جاودانه شد

کمالی واژه شد، جاودانه شد

امروز بیست و یکم اردیبهشت ماه است. می خواهم شما را به پنج سال پیش برگردانم.

پنج سال پیش بیست و دوم اردیبهشت ماه قرار بود بزرگداشتی برای استاد کمالی در این شهر (برازجان) برگزار شود... برگزار نشد.
و امروز اینجا جمع شده ایم تا پیکر کسی را به خاک بسپاریم که در حق واژه _ واژه ی این دیار مادری کرد. پرورششان داد، هویتشان بخشید، بزرگشان خواند و دشتستان را در ادبیات هویتی جدید بخشید تا اینکه خودش نیز به کلمات پیوست.

 

کمالی دیگر یک نام نیست، یک اسم نیست، یک فرد نیست، تعلق به خانواده و مکان و زمان خاصی ندارد.

کمالی یک واژه است و واژه ها هرگز نمی میرند. شاید در مقطعی از زمان یا مکان فراموش شوند ولی یافت می شوند، برمی گردند و به زندگی ادامه می دهند. 

واژه ها جاودانند و اینکه کسی بتواند به واژه تبدیل شود یعنی رسیدن به کمالی، که بشر همیشه درپی آن بوده و کمالی به کمال رسید چون واژه گشت.

خدا نیز اگر واژه نمی شد جاودان نبود. « در آغاز کلام بود و کلام با خدا بود و کلام، خدا بود.» 

 

این روزها همه شاهد بوده ایم. در این دیار تمام اخبار جهان زیر سلطه ی بلامنازعه ی یک کلمه قرار گرفتند و خبری نبود جز فرج الله کمالی

 

غناهشته دره ی گروه بیدارآوی

واژه ها یتیم شدند و زین پس کمالی را در شعرها، در سینه ی تمام مردم این دیار، در عشق قمرو، در جدال با غولک پیرو، در صدای آزادی و در جای جای خاطرات دشتستان بجوئیم.

اور غروت تو دلم ناف زمین هشته و سیلاویه امشوحکمن

ای خشم پاک و غناهشت دره ی گروه بیدارآویده بلکم بیشتر

 

سپاس

سپاس بابت شعر قمرو، سپاس بابت شعر اسپیک، سپاس بابت فرتنگی، سپاس سپاس سپاس که جز دل نخواندی و جز خدای مهر عبادت نکردی

 

شاگرد کوچکت

اسفندیار فتحی

 

عکس: حسین غلامی ـ نوید کریمی









































































































 

 


نظرات کاربران
سردار حدود 15 روز قبل گفت:
روح شاعر بزرگ دشتستان شاد.جمعیت بی نظیر و تشیع باشکوهی بود.بزرگان لایق بزرگداشت هستند.البته که در زمان حیات افضل است از بعد از ممات.
ارسال نظر

نام:

ايميل:

وب سايت:

نظر شما:

جدیدترین اخبار

اخبار ورزشی

ایران و جهان