تاريخ انتشار: 30 دي 1400 - 11:02
گزارشی از خواب‌آلودگی مسئولان محیط زیست

داد خبر؛ بعد از چندین پیام از مسولان ارشد استان، تازه داشت به هزار بدبختی باورم می‌شد که مسولان استانی واقعا دنبال جلوگیری از تخریب محیط زیست هستند و گویا قرار است تا با مسولانی که در این راه کم کاری کرده‌اند هم برخورد قاطع شود...

 با اینکه تردیدی در بهتر شدن این رویه متناقض ندارم ولی باز هم نوشتم تا هم درد دلی باشد و هم  عریضه خالی نماند:

 

بیچاره درختی که دلش به تابلو این اداره خوش است!

داد خبر ـ فعال محیط‌‌ زیست: حدود ساعت ۱۱ شب (بیست و هفتم دیماه یکهزار و چهارصد) بود. در مسیر برازجان بوشهر چشمم به ماشینی افتاد که با انبوهی از تنه‌های بریده و بی‌جان درختان پر شده بود. 

پلاک ماشین متعلق به خارج از استان و مسیر آن به سمت بوشهر...

 

نا خودآگاه به ماشین نزدیک شدم و برای کنترل مجوز قطع درختان با مسولان شهرستان دشتستان تماس گرفتم. به علت خارج از محدوده بودن ماشین حمل چوب، مسول محترم شماره تماس مسئول استانی را ارسال و قول پیگیری دادند.

در این فاصله با مسئول استانی تماس گرفتم که ایشان پاسخ ندادند و مجبور شدم به مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تماس بگیرم ضمن اینکه در این فاصله به پلیس راه هم نزدیک شده بودیم.

 

ماشین حمل چوب قبل از پلیس‌راه کنار جاده متوقف شد 

من با عجله به پلیس‌راه رفتم و مراتب را توضیح دادم که ایشان فرمودند مربوط به ۱۱۰ می‌شود و با ۱۱۰ تماس بگیرید. 

با ۱۱۰ تماس گرفتم و از ایشان خواستم تا پیگیری کنند. در این فاصله چندین بار با مسئولان قبلی تماس گرفتم ولی در عمل چیزی ندیدم و همچنان ماشین حمل چوب با آرامش خاطر حرکت می‌کرد.

 

بار دیگر با مدیر کل تماس گرفتم و از ایشان خواستم تا گشت شهرستان را ارسال کنند که او گفت: ماشین شهرستان مشکل دارد و عملا امکان ارسال گشت در این ساعت وجود ندارد!

 

گویا مسیر بوشهر در شب جولانگاه ماشین‌های حمل چوب بوده و از این فاصله و اغفال کمال سودجویی را می‌برند. بیچاره درختان بازمانده آتش سوزی‌ها و بی آبی‌ها که باید واپسین لحظه زندگی خود را با صدای نهیب اره برقی خاتمه دهند. 

بیچاره درختی که دلش به تابلو این اداره و آن اداره خوش کرده و هنوز نفهمیده که این نوشته‌های روی تابلو ادارات ربطی به او ندارد.

 

سالانه صدها مراسم درختکاری در سطح استان برگزار می‌شود که کم و بیش مسئولان محترم کت و شلوار پوشیده آنرا به نقش و نمای خود مزین می‌کنند و از بیل زدن و بیل بر داشتن خود آنچنان بیلان کاری درست می‌کنند که گویا به فن آوری‌های نوین دسترسی پیدا کرده‌اند  ولی برای جلوگیری از قطع درختان  فریادرسی نیست!! 

 

شوربختانه با این شرایط اقلیمی و منابع آب موجود درصد ناچیزی از درختکاری‌ها به رشد کامل می‌رسند و به نظر می‌رسد اگر مسولان استانی دنبال تحقق شعارهای خود در حفاظت منابع طبیعی و محیط زیست هستند، ابتدا باید دستگاههای متولی حفاظت از منابع طبیعی و محیط زیست شرح وظایف ابتدایی خود را به درستی انجام دهند و حفاظت را نه در بیان بلکه در عمل به اجرا برسانند. 

 

 

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله‌ی ماست

آنچه البته به جائی نرسد فریاد است

 

 


نظرات کاربران
هنوز نظري براي اين مطلب ارسال نشده.
ارسال نظر

نام:

ايميل:

وب سايت:

نظر شما:

جدیدترین اخبار