تاريخ انتشار: 18 آبان 1400 - 15:48

دادخبر؛ بانو مه‌لقا ملاح مادر محیط زیست ایران، در طول بیش از یک قرن زندگی چهره ای الگو وار و درخشان برای ما خواهد داشت؛ تا فراتر از روزمرگی بیندیشیم و برای ریشه داشتن درختان در خاک ، هوای پاک، و ماندگاری گونه های نادر زیستی و هر آنچه که با طبیعت و زندگی پیوند دارد بجنگیم!

پرواز روح مادر درختان، مه‌لقا ملاح، به سوی خالق زمین

دادخبر _ عصمت رزم‌آور: بانو مه لقا ملاح مادر محیط زیست  ایران،  در طول بیش از یک قرن زندگی چهره ای الگو وار و درخشان برای ما خواهد داشت؛  تا فراتر از روزمرگی بیندیشیم  و برای ریشه داشتن  درختان در خاک ، هوای پاک، و ماندگاری گونه های نادر زیستی و هر آنچه که با طبیعت و زندگی پیوند دارد بجنگیم!

 

17 آبان ماه1400 مصادف شد با پرواز بلند روح مادر همه درختان، مه لقا ملاح، به سوی خالق زمین!

 

مه لقا ملاح زاده 31 شهریور 129‪6 هجری شمسی، فرزند خدیجه افضل وزیری و نوه بی بی خانم استر آبادی تابلو سه نسل فرهیختگی زنان ایرانی، کتابدار، جامعه شناس، کنش گر حوزه زنان و مؤسس اولین سازمان مردم نهاد زیست محیطی «جمعیت زنان مبارز با آلودگی محیط زیست»در ایران می باشد. که نسلی از فعالان محیط زیست را در مکتب خود تربیت کرد و به حمایت  از طبیعت  تشویق و ترغیب نمود؛ پس از بازنشستگی،  عمر خود را برای جلو گیری از آلودگی محیط زیست صرف کرد، و مؤسسه زیست محیطیش را ، با هدف زمین سبز و آسمان آبی  مبنای فرهنگ سازی و آموزش هزاران دانش آموز و معلم برای حفاظت از طبیعت و جلوگیری از تخریب آن، قرار داد؛ و شعبات سازمان غیر دولتی "جمعیت زنان مبارز با آلودگی" را در 16 استان گسترش داد.

مادر محیط زیست ایران بر این باور بود: "باید به کودکان آموزش داد که زمین محل زندگی و متعلق به آن هاست؛ تا در حفظ و نگهداریش کوشا باشند. " و طی مطالعات خود به این نتیجه رسید که راه حل جلوگیری از تخریب و آلودگی محیط زیست در خانواده هاست! و زنان نقش اساسی در حفظ و تخریب طبیعت دارند؛ زنان به این دلیل که زاینده و تربیت کننده نسل انسان هستند می توانند در فرایند آلودگی و تخریب محیط زیست و مقابله با آن نقش چشم گیری ایفا کنند. 

 

تأسیس نهاد، تلاش برای آموزش همگانی و مشارکتی کودکان،  نوشتن مقالات زیست محیطی و شیوه های مبارزه با آلودگی، حمایت از طبیعت   همچنین  کنشگری اجتماعی، راه زیسته مه لقا، مادر محیط زیست ایران بود.  

 

در پاسداشت اندیشه و مقامش  باید خواند:

گفتمش چنان خاکم جوهر حیات زن/ سرفرازی صد باغ ریشه می زند در من

جز به خاک کو جایی تا کنند مأوایی/ جز زمین کجا پاید استوار ی پایی

امن خاک را مانم جایگاه روییدن/ پای سود ره یابان سینه سای کوبیدن

باد و آب و آتش را همچون خاک مأوایم/ سر نهاده هستی سر جان والایم

کم مبین تنم، این تن روح خاک را ماند/بذر زندگی را جان زن برافشاند

راست قامتی چون سرو، سر فشانده تا افلاک/ دل نهاده ای بر عشق در سجود همچون تاک

من زنم زمینم خاک، با فروتنی خویید/اسم اعظمم خوانند عشق جاودان مادر

 

"پروین دولت آبادی"


نظرات کاربران
هنوز نظري براي اين مطلب ارسال نشده.
ارسال نظر

نام:

ايميل:

وب سايت:

نظر شما:

جدیدترین اخبار